Liquid error (sections/custom_mobile-menu line 86): Expected handle to be a String but got LinkListDrop
  • Group 27 Login

Harmonie in toewijding: Het in evenwicht brengen van vrijwillige en verplichte handelingen in het Jodendom

Wat is het verschil tussen de Torah portie van "Tzav" (Gebod) en de portie van "Vayikra" (Leviticus)? In "Vayikra" lezen we over iemand die spontaan een offer wil brengen. Zo'n offer wordt een "Nedavah" (vrijwillig offer) genoemd. Rashi merkt op: "Over een vrijwillig offer, spreekt het vers." Daarentegen richt de portie "Tzav" zich tot degenen die niet per se een offer willen brengen, maar dat doen vanwege het gebod en de autoriteit van het gebod. Daarom begint de portie met het woord "Tzav" (Gebod). Inderdaad, deze portie gaat over wetten waar een individu misschien niet van nature naar neigt, zoals het verzorgen van de overblijfselen van het offer op het altaar gedurende de nacht. Dit zijn uitdagende taken, dus zonder het gebod kan men niet vertrouwen op persoonlijke wil om ze te vervullen.

Met andere woorden, we hebben twee motivaties: de motivatie van een vrijwillig offer, die spontaan is, en de motivatie die voortkomt uit verplichting, die voortkomt uit het gebod. Hier zien we een verschil in de volgorde van de offers. In het Boek Leviticus hebben we de "Olah" (brandoffer), gevolgd door de "Shelamim" (vredeoffer), en pas daarna hebben we offers voor zonden, zoals "Chatat" (zondoffer) en "Asham" (schuldoffer). Wat is het verschil tussen een "Olah" en "Sjelamiem"? Een "Olah" is een offer waarbij al het vlees van het geofferde dier op het altaar volledig verbrand wordt. De persoon die het offer brengt, krijgt niets of verliest zelfs geld. Dit is echter niet het geval bij een "Sjelamiem." Wanneer men een "Sjelamiem" offert, plaatst men wat vet en bloed op het altaar, dat niet gegeten kan worden, en de rest van het vlees wordt geconsumeerd. Ze verklaren dan dat ze het aan God offeren. Dit toont een diepgaand partnerschap tussen het individu en het Goddelijke, alsof de persoon is uitgenodigd voor een maaltijd aan de tafel van de Schepper.

De vraag rijst: kunnen we er echt op vertrouwen dat wanneer iemand "Sjelamiem" aanbiedt, hij dat oprecht doet omwille van de hemel? Dus, als het "Vayikra" is, dan ja. In "Vayikra," wanneer we zien dat iemand spontaan geneigd is om God te dienen, zien we onmiddellijk na de "Olah," de "Sjelamiem." Pas daarna komen we offers voor zonden tegen, als het individu gezondigd heeft. Daarentegen, in "Tzav," gaan de zondoffers vooraf aan de vredeoffers. Met andere woorden, als het iemand is die het gebod alleen maar uitvoert vanwege het gebod, dan willen we dat hij eerst zijn zonden rechtzet, en pas daarna kan hij vredeoffers brengen - Dan kunnen ze geloofd worden als ze zeggen dat hun intentie omwille van de hemel is bij het eten van het offer. Hier ligt een belangrijke pedagogische les: mensen kunnen er niet altijd op vertrouwen dat ze zuivere bedoelingen hebben. Als hen bevolen moet worden om een mitswa uit te voeren, moeten ze eerst afrekenen met hun zonden, en pas daarna mogen ze komen om van de Goddelijke tafel te eten.

>

More Weekly Portions

Admiration & Jealousy: The Duality of Balaam's Prophecy

In Parshat Balak, Balaam, a renowned prophet among nations, embodies the complex mix of admiration and jealousy towards Israel. Though intending to curse Israel, he ultimately blesses them, illustrating Divine inspiration and prophecy's influence. This paradoxical attitude reflects broader themes of anti-Semitism and the favored child's psychoanalytic response. The Torah emphasizes hope, as prophecy in the synagogue signifies potential Divine influence on all humanity, supported by the Midrash Tanna D'bei Eliyahu's assertion of the Holy Spirit's universal accessibility.

Van sterfelijkheid naar eeuwigheid: Het pad van de rode koe naar zuivering

In Parshat Hukat symboliseert het ritueel van de rode koe (para aduma) de zuivering van de onzuiverheid van de dood, die geworteld is in de zonde van de Boom der Kennis. Het ritueel bestaat uit het mengen van as met levend water, dat het lichaam en de ziel voorstelt en het herstel van het leven door wederopstanding illustreert. Dit proces onderstreept, ondanks de symbolische helderheid, een Goddelijk mysterie - de overgang tussen leven en dood gaat het menselijk begrip te boven. De Midrasj benadrukt het geheim van de rode koe en benadrukt de diepe en ondoorgrondelijke aard van wederopstanding en de Goddelijke Wil.

Redefining Leadership: What Korah's Rebellion Teaches Us Today

Korah’s rebellion against Moshe and Aharon, joined by Datan, Aviram, and 250 incense offerers, highlights the complex dynamics of Biblical disputes and legitimate leadership. Korah’s high status contrasts with the petty scheming of Datan and Aviram, illustrating how leadership is contested. Their challenge arose after the breaking of the Tablets, arguing that Moshe and Aharon had disqualified themselves. This story teaches us not to hastily reject leadership over perceived mistakes, as such actions can fulfill the Divine Will. The rebellion teaches us lessons regarding leadership and Divine choice

Search