Merhaba.
Brit Şalom kitabının, üreme yasalarını ele alan ve aynı zamanda sevgiyi — hatta sevginin başarısızlığını — konu eden altıncı bölümündeki çalışmamıza devam ediyoruz. Bu kitapta, önerilen bazı davranış biçimlerini sundum.
Neden bunlara “önerilen davranış biçimleri” adını verdim? Çünkü bunlar Noahidler için mutlak yükümlülükler olarak görünmez; aksine, birçok örnekte gördüğümüz üzere, bunlar tavsiye niteliğindedir. İsrael halkı için bunlar yükümlülüktür; Noahidler için ise tavsiyedir. Ve bu tavsiyeler gerçekten çok değerlidir.
İlk ilke, başka bir erkeğin eşiyle, başkalarının girme ihtimalinin bulunmadığı kapalı bir mekânda baş başa kalmaktan kaçınmaktır. Bu, pek çok pratik durumu olan bir kuraldır. Örneğin doktorlar açısından: Bir hekim bir kadını tedavi etmek zorundadır. Bu kadın evli olabilir ve onun eşi değildir; ayrıca rahatsız edilmemek için kapıyı kapatması gerekebilir. Ancak bir sekreterin içeri girebilmesi gibi temel bir ihtimalin bulunması ya da bir pencerenin açık olması gerekir; böylece erkek ve kadın, başkalarının bakışlarından tamamen yalıtılmış hissetmezler. Aksi hâlde bu durum, onları bir ihlale (günaha) sürükleyebilir.
Benzer şekilde, giyimde mahremiyet konusunda da son derece ilginç yönergeler vardır ve kabul etmek gerekir ki bu, kültürden kültüre bir miktar değişiklik gösterir. Bununla birlikte, insanların giyimde belirli bir mahremiyet düzeyini korumaları uygundur. Bu, tutkuların alevlenmesini ve insanın dış görünüme köle olmasını engeller. Giyimde mahremiyet, insan onurunu muhafaza eder ve özellikle kadınlar için — bilhassa evli kadınlar için — ruhun yüce bir niteliğidir.
Bu nedenle, karşı cinsin giysisine özgü kıyafetler giymekten kaçınmak da uygundur. Tora şöyle der: “Bir kadın erkeğin giysisini giymeyecek, bir erkek de kadının giysisini giymeyecektir.” Yani, kabul edilmiş normlara göre, iki cinsin giyimi arasında tanınan bir ayrım bulunmalıdır.
