Miesiąc Elul: Skrucha i pokuta

W artykule na miesiąc Elul 5773 roku., Rav Cherki postrzega skruchę jako sposób na zbliżenie się do B-ga.

Znajdujemy się w miesiącu Elul – ostatnim miesiącu w roku. W miesiącu Elul zajmujemy się Teszuwą (dosł.: powrotem – przyp. red.), czyli skruchą. Żałujemy grzechów i wykroczeń, które mogliśmy popełnić. Ale nawet bez grzechów, w ludzkiej duszy istnieje tęsknota za powrotem do pierwotnego źródła życia, za powrotem do B-ga.

Można by nawet powiedzieć, że fakt, iż w tym czasie poszukujemy pokuty za nasze grzechy, jest tak naprawdę wymówką do tego, aby spełnić nasze pragnienie bliskiego spotkania z B-giem. Prawda jest jednak taka, że ​​nie ma potrzeby popełnienia grzechu. Nawet ten, kto nie zgrzeszył, ma okazję wyrazić swoje pragnienie przylgnięcia do B-ga.

Działanie to wykonujemy pod koniec roku. Nie jesteśmy stale zaangażowani w skruchę. Zawsze angażujemy się w nią na końcu, kiedy nadchodzi czas obrachunku. Dobrym przykładem jest koniec dnia. Czas tuż przed pójściem spać jest dobry na skruchę. Dobrze jest też zrobić obrachunek pod koniec tygodnia, przed rozpoczęciem Szabatu. Koniec miesiąca, dzień przed Rosz Chodesz (początek nowego miesiąca), uważany jest w żydowskim kalendarzu za „mniejszy Jom Kippur” i jest to czas skruchy. Tak więc koniec roku jest również naturalnym czasem na zajęcie się rachunkiem sumienia.

Dziennie, tygodniowo, miesięcznie i rocznie – to są cykle, kiedy człowiek budzi się i dokonuje samooceny, starając się powrócić do B-ga. Skrucha ma nieco smutny aspekt, ponieważ zmusza nas do przeglądu grzechów, które popełniliśmy, do pamiętania o złu, które jest w nas. Ale naszym głównym uczuciem jest uniesienie – dostaliśmy możliwość naprawienia wszystkiego po raz kolejny.

Skrucha daje możliwość zadośćuczynienia za wszystkie grzechy. Czym jest skrucha i czym jest związane z nią zadośćuczynienie?

Pokuta jest aktem woli – czynem dobrowolnym. Do tej pory interesowało mnie zło, ale od teraz się zmieniłem. Teraz chcę tylko tego, co dobre. Dokonanie skruchy jest stosunkowo łatwe. Składa się z trzech elementów, z których każdy można wykonać w bardzo krótkim czasie:

  • żal za przeszłość.
  • decyzja, by nigdy nie powtórzyć grzechu w przyszłości.
  • spowiedź – ustne wyznanie, które dana osoba musi złożyć przed Bogiem. Trzeba oświadczyć Świętemu Błogosławionemu: Proszę posłuchaj, B-że, zgrzeszyłem, wykroczyłem, uczyniłem, co następuje. Ale przepraszam i nigdy więcej tego nie zrobię.

W wyniku tych działań zapis grzechu zostaje wymazany. Można się zastanawiać, jak to jest, że tak łatwo zmienić los człowieka. Odpowiedź jest bardzo prosta. Człowiek jest z natury dobry, w zasadzie chce czynić dobro. Ale kiedy słabnie i grzeszy, możemy powiedzieć, że oddalił się od swojego prawdziwego ‘ja’. Kiedy wraca do swojego podstawowego, wrodzonego pragnienia, jego dusza odzyskuje siły. A potem staje się jasne, że naprawdę jest dobry.

Pozostaje jednak pytanie: po co nam pokuta? Istnieją określone działania przebłagalne, które są dokonywane, nawet wliczając w to niektóre grzechy, które są tak poważne, że człowiek musi za nie pokutować składając ofiarę. Są poważniejsze przypadki, w których pokuta obejmuje surową karę, taką jak cierpienie fizyczne, a nawet śmierć.

W judaizmie pokuta jest uważana za czynnik drugorzędny. Jeśli ktoś może odpokutować za swoje złe uczynki, powinien, ale skrucha może być przyjęta z pokutą lub bez.

Co oznacza pojęcie „odpokutować za zły uczynek”?

Celem pokuty jest naprawienie zniszczenia świata spowodowanego złym uczynkiem. Jeśli ktoś zrobi coś złego, broń B-że, istnieją rytuały pokuty, których celem jest naprawienie szkód, jakich doznał świat, ale pierwszą rzeczą, która musi nadejść, jest skrucha. Skrucha jest głównym czynnikiem, a bez skruchy nie ma miejsca na pokutę. Z drugiej strony, jeśli okoliczności uniemożliwiają komuś dokonanie aktu pokuty, jego skrucha zostaje zaakceptowana, a Święty Błogosławiony, nadal go kocha.

To jest esencja wielkiego daru, który otrzymaliśmy o tej porze roku. Dusza ma naturalne pragnienie powrotu do Stwórcy. W tej jesiennej porze świat widzialny staje się mniej widoczny, a świat wewnętrzny budzi się i rozszerza.

Jesteśmy naprawdę szczęśliwi, że otrzymaliśmy przywilej dni Teszuwy, skruchy, aby zadośćuczynić za wszystkie nasze grzechy.

Szalom i moje najlepsze życzenia szczęśliwego nowego roku!