Aktualności
Strona główna » Studiowanie Tory » Parsza Ree – Synowie na wieczność

Parsza Ree – Synowie na wieczność

Rabi Cherky komentuje parszę Ree

We fragmencie Tory na ten tydzień czytamy, iż „Synami Bożymi jesteście” [Deut. 14:1]. Jest wielkim zaszczytem być synem Świętego, Niech Będzie Błogosławiony, jako cały naród, jak napisano: „Moim pierworodnym jest Izrael” [Exodus 4:22]. Takie uhonorowanie wymaga od nas wyjątkowych starań. Ale co dzieje się, gdy nie zachowujemy się tak, jak powinien syn? Nie ma zgody pośród rabinów, jaka jest prawidłowa odpowiedź.
Rabin Jehuda powiada, że kiedy postępujemy, jak synowie, określani jesteśmy mianem synów, a jeśli odwrotnie, to na to miano nie zasługujemy.  Rabin Meir twierdzi, że w jakimkolwiek przypadku, nadal jesteśmy określani mianem synów (Kiduszin 36a).  Rabin Meir przedstawia kilka dowodów na poparcie własnego zdania. Na przykład „niszczycielskie dzieci” [Izajasz 1:4] – nazywani jesteśmy dziećmi nawet wtedy, gdy siejemy zniszczenie. „Synowie niewierni” [Kapł. 32:20] – nawet jeśli stracili wiarę. Albo też „I stanie się tak, że zamiast zwracania się do nich ‘Nie jesteście moim narodem’, będzie powiedziane ‘synowie żyjącego Boga’ [Ozeasz 2:1]. Wiele wersetów potwierdza słuszność słów rabina Meira.
Stąd też, pomimo tego, że zasadniczo w sporach pomiędzy Rabinem Meirem i Rabinem Jehudą halacha zawsze opiera się na zdaniu Rabina Jehudy, w tej sytuacji mamy do czynienia z wyjątkiem.  W tym przypadku powołujemy się na zdanie Rabina Meira. Talmud poswięca wiele miejsca rozważaniom nad opinią R. Meira, gdyż jest ona uznana za podstawę Halachy. Potwierdza do Raszba w swoich responsach (194; 242).
Zapytano Raszkę, czy martwe ciało Żyda-apostaty czyni drugiego Żyda przebywającego w tym samym ‘namiocie’ rytualnie nieczystym. Pytanie to wzięło się stąd, iż znaną zasadą jest, że ciała martwych przedstawicieli innych narodów nie wpływają na rytualną nieczystość, tak, jak ciała Żydów. Martwy Żyd przenosi rytualną nieczystość na żywego, który znajduje się w tym samym ‘namiocie’, podczas gdy martwy nie-Żyd wywoła rytualną nieczystość tylko poprzez fizyczny kontakt z żyjącym. Tak więc istotą pytania jest, czy apostata przestał być Żydem według halachy.  Samo pytanie było jeszcze wzmocnione argumentami, że można naliczać odsetki od pożyczki udzielonej Żydowi-apostacie (pozostałym Żydom nie wolno), zaś wino Żyda-apostaty ma status wina nie-żydowskiego i nie wolno go pić. W odpowiedzi Raszby czytamy, że apostata wywołuje taką samą rytualną nieczystość, jak każdy inny Żyd. Można policzyć odsetki apostacie, ponieważ zakaz naliczania ich wywodzi się od sformułowania „twój brat”, zaś apostata nie zachowuje się, jak brat, tracąc prawo do bycia traktowanym, jak brat. Rytualna nieczystość nie ma związku z braterstwem, ale raczej bierze się z wyjątkowej miłości dla Izraela. Którego dzieci określane są mianem ‘synów’ – w zgodzie z opinią Rabina Meira. Cokolwiek by się nie dzialo – nadal są synami.
Typowe jest wśród Żydów próbować oderwać się od swoich wyjątkowych cech. Sam fakt jednakże, iż ktoś napisał książkę „Jak i kiedy przestałem być Żydem” jest świadectwem tego, jak ścisłe więzy łączą go z judaizmem.
Nie należy wywodzić wniosku, w oparciu o to, co przed chwilą napisałem, że Rabin jehuda sądzi, iż wyjątkowa cecha Judaizmu może być przenoszona na inne narody. Pod żadnym pozorem nie należy posądzać Rabina Jehudę o prezentowanie opinii będących podstawą chrześcijaństwa! Sądzi on, że pojedyncza osoba może stracić cechy „syna”. Zdecydowanie, nie posiada on opinii, że może to przytrafić się całemu narodowi.
A to jest fundament wyjątkowych cech, które charakterystyczne są dla Izraela od momentu, kiedy stał on się narodem.  Jak pisze Rabin Abraham Icchak Kuk w swoich listach (nr 555), świętość Dzieci Izraela opiera się na dwóch komponentach: jeden to wrodzona świętość, drugi zaś opiera się na tym, że zostaliśmy wybrani przez Boga. Świętość wrodzona nie może być wymazana, ale objawia się ona tylko w rezultacie naszego wyboru. Jeśli decydujemy się na zachowanie święte i czyste, nasza wieczna wrodzona cecha objawia się poprzez nas samych.

We fragmencie Tory na ten tydzień czytamy, iż „Synami Bożymi jesteście” [Deut. 14:1]. Jest wielkim zaszczytem być synem Świętego, Niech Będzie Błogosławiony, jako cały naród, jak napisano: „Moim pierworodnym jest Izrael” [Exodus 4:22]. Takie uhonorowanie wymaga od nas wyjątkowych starań. Ale co dzieje się, gdy nie zachowujemy się tak, jak powinien syn? Nie ma zgody pośród rabinów, jaka jest prawidłowa odpowiedź.Rabin Jehuda powiada, że kiedy postępujemy, jak synowie, określani jesteśmy mianem synów, a jeśli odwrotnie, to na to miano nie zasługujemy.  Rabin Meir twierdzi, że w jakimkolwiek przypadku, nadal jesteśmy określani mianem synów (Kiduszin 36a).  Rabin Meir przedstawia kilka dowodów na poparcie własnego zdania. Na przykład „niszczycielskie dzieci” [Izajasz 1:4] – nazywani jesteśmy dziećmi nawet wtedy, gdy siejemy zniszczenie. „Synowie niewierni” [Kapł. 32:20] – nawet jeśli stracili wiarę. Albo też „I stanie się tak, że zamiast zwracania się do nich ‘Nie jesteście moim narodem’, będzie powiedziane ‘synowie żyjącego Boga’ [Ozeasz 2:1]. Wiele wersetów potwierdza słuszność słów rabina Meira.Stąd też, pomimo tego, że zasadniczo w sporach pomiędzy Rabinem Meirem i Rabinem Jehudą halacha zawsze opiera się na zdaniu Rabina Jehudy, w tej sytuacji mamy do czynienia z wyjątkiem.  W tym przypadku powołujemy się na zdanie Rabina Meira. Talmud poswięca wiele miejsca rozważaniom nad opinią R. Meira, gdyż jest ona uznana za podstawę Halachy. Potwierdza do Raszba w swoich responsach (194; 242).Zapytano Raszkę, czy martwe ciało Żyda-apostaty czyni drugiego Żyda przebywającego w tym samym ‘namiocie’ rytualnie nieczystym. Pytanie to wzięło się stąd, iż znaną zasadą jest, że ciała martwych przedstawicieli innych narodów nie wpływają na rytualną nieczystość, tak, jak ciała Żydów. Martwy Żyd przenosi rytualną nieczystość na żywego, który znajduje się w tym samym ‘namiocie’, podczas gdy martwy nie-Żyd wywoła rytualną nieczystość tylko poprzez fizyczny kontakt z żyjącym. Tak więc istotą pytania jest, czy apostata przestał być Żydem według halachy.  Samo pytanie było jeszcze wzmocnione argumentami, że można naliczać odsetki od pożyczki udzielonej Żydowi-apostacie (pozostałym Żydom nie wolno), zaś wino Żyda-apostaty ma status wina nie-żydowskiego i nie wolno go pić. W odpowiedzi Raszby czytamy, że apostata wywołuje taką samą rytualną nieczystość, jak każdy inny Żyd. Można policzyć odsetki apostacie, ponieważ zakaz naliczania ich wywodzi się od sformułowania „twój brat”, zaś apostata nie zachowuje się, jak brat, tracąc prawo do bycia traktowanym, jak brat. Rytualna nieczystość nie ma związku z braterstwem, ale raczej bierze się z wyjątkowej miłości dla Izraela. Którego dzieci określane są mianem ‘synów’ – w zgodzie z opinią Rabina Meira. Cokolwiek by się nie dzialo – nadal są synami. Typowe jest wśród Żydów próbować oderwać się od swoich wyjątkowych cech. Sam fakt jednakże, iż ktoś napisał książkę „Jak i kiedy przestałem być Żydem” jest świadectwem tego, jak ścisłe więzy łączą go z judaizmem.Nie należy wywodzić wniosku, w oparciu o to, co przed chwilą napisałem, że Rabin jehuda sądzi, iż wyjątkowa cecha Judaizmu może być przenoszona na inne narody. Pod żadnym pozorem nie należy posądzać Rabina Jehudę o prezentowanie opinii będących podstawą chrześcijaństwa! Sądzi on, że pojedyncza osoba może stracić cechy „syna”. Zdecydowanie, nie posiada on opinii, że może to przytrafić się całemu narodowi.A to jest fundament wyjątkowych cech, które charakterystyczne są dla Izraela od momentu, kiedy stał on się narodem.  Jak pisze Rabin Abraham Icchak Kuk w swoich listach (nr 555), świętość Dzieci Izraela opiera się na dwóch komponentach: jeden to wrodzona świętość, drugi zaś opiera się na tym, że zostaliśmy wybrani przez Boga. Świętość wrodzona nie może być wymazana, ale objawia się ona tylko w rezultacie naszego wyboru. Jeśli decydujemy się na zachowanie święte i czyste, nasza wieczna wrodzona cecha objawia się poprzez nas samych.

  Czy ta wiadomość była użyteczna albo pomocna dla Ciebie? Proszę rozważyć wsparcie naszych projektów.

O nas Yitzhak Rapoport

Yitzhak Rapoport
Rabbi Yitzchak Rapoport is a native of Stockholm, Sweden. He received his rabbinical ordination in Israel in 2002 from Yeshivat Hamivtar (Efrat), as well as from HaGaon HaRav Zalman Nechemia Goldberg shlit”a. From 2002 to 2006 Rabbi Rapoport served as the rabbi of Oslo, Norway. Being of Polish descent he became interested in the rebirth of Jewish communities in Poland, and consequently took up the position as Rabbi of Wroclaw (Breslau) and Silesia in the fall of 2006 until 2011.

Dodaj komentarz