Aktualności
Strona główna » Homilie z Talmudu » Studiować Torę i Modlić Się – jakie jest ważniejsze?
Studiować Torę i Modlić Się – jakie jest ważniejsze?

Studiować Torę i Modlić Się – jakie jest ważniejsze?

W traktacie Szabat w Talmudzie znajduje się krótka interesująca opowieść na temat modlenia się:

„Rabbi Jirmija siedział z Rabbinem Zeira i studiowali Torę. Robiło się późno, aby się pomodlić, i Rabbi Jirmija pragnął przerwać [studiowanie aby się pomodlić]. Rabbi Zeira przypisał do niego następujący werset: „Ten, który usuwa ucho od słuchania Tory, jego modlitwa będzie również obrzydliwością” (Księga Przysłów 28:9).” Werset zacytowany przez Rabbi Zeira odnosi się do ludzi, którzy nie przestrzegają Torę – u nich nawet modlitwa jest czymś obrzydliwym, skoro to są puste słowa. Jak można modlić się do B-ga i w tym samym czasie nie przestrzegać Jego przykazań? Ale Rabbi Zeira wziął ten werset ze swojego kontekstu i przypisał go do sytuacji w którym Rabbi Jirmija, jeden z jego studentów, chciał przerwać studiowanie Tory żeby się pomodlić. Dlaczego uważał Rabbi Zeira modlitwę na tyle problematyczna, żeby przypisać do niej taki werset? Rabin Kook (pierwszy Naczelny Rabin Izraela; 1865-1935) tłumaczył, że studiowanie Tory prowadzi do zrozumienia prawdy, która jest czymś wiecznym; a zaś modlitwa jest proszeniem o czymś przemijającym jak np. dużo deszczu itp.

Następująca opowieść w Talmudzie mówi o tym samym temacie ale troszeczkę inaczej: „Rawa zobaczył, że Rav Hamnuna modlił się przez długi czas. Rawa powiedział: porzucają życie wieczne, a zajmują się życiem przemijającym! Rav Hamnuna uzasadnił: czas modlitwy jest niezależny od czasu [studiowania] Tory.” Powiedzenie rabinackie, „Porzucają życie wieczne, a zajmują się życiem przemijającym”, wydaje się odnosić do zachowania ludzi, którzy preferują zabawy i przyjemności fizyczne od studiowania Tory i wgłębiania się w zrozumieniu tego, co Haszem nam dał. Ale Rawa wybiera tą wypowiedź ze swojego kontekstu i przypisuje ją do zachowania Rav Hamnuny, który po prostu się długo modlił. Jak mamy to zrozumieć? Przecież modlitwa jest również czymś duchowym!

Należy zrozumieć podstawową różnicę pomiędzy modlitwa i studiowaniem Tory. Kiedy ja się modlę to ja mówię do B-
ga; kiedy ja studiuję Torę to B-g przemawia do mnie. Co jest ważniejsze – kiedy ja mówię do B-ga czy kiedy B-g mówi do mnie? Pytanie jest oczywiście retoryczne. Filozofowie opisują B-ga jako „Najwyższym Intelektem”. Tora jest tą naukę, którą Najwyższy Intelekt nam podarował, abyśmy mogli w jakimś stopniu Jego zrozumieć. Konkluzja będzie prosta: należy się więcej zajmować studiowaniem Tory niż modlitwą. Ważniejsze jest to, co B-g mówi do mnie niż to, co ja mówię do Niego. W pierwszej opowieści nie była żadna odpowiedź ze strony Rabbi Jirmija do krytyki Rabbiego Zeira. W drugiej opowieści zaś, odpowiada Rav Hamnuna, że czas modlitwy jest niezależny od czasu [studiowania] Tory. Jak zrozumieć to, co Rav Hamnuna odpowiada? Czy to się nie przeciwstawia temu, co powiedział Talmud w ww. opowieści? Aby zrozumieć słowa Rav Hamnuny należy najpierw zrozumieć hebrajskie słowa „lehitpalel”, które jest tłumaczone jako „modlić się”. Czasownik „lehitpalel” jest czasownikiem zwrotnym co widać z jego przedrostka „lehit-„. Korzeń czasownika „lehitpalel”, czyli „-palel”, oznacza „sądzić” albo „rozsądzać”. Prawidłowe tłumaczenie słowa „lehitpalel” będzie więc „sądzić siebie”, czyli jakaś forma introspekcji. Nie modlitwa w klasycznym sensie kiedy się B-ga prosi o tym i tamtym ale raczej samo-sądzenie i introspekcja. Kiedy Rav Hamnuna się modlił to on sądził samego siebie. On porównywał to, co Tora od nas wymaga ze swoim własnym stanem duchowym. Rav Hamnuna miał wielką wiedzę o tym, co Tora mówi, i dlatego było jego samo-sądzenie – po hebrajsku „tefila” – też forma studiowania Tory. A skoro to było też forma studiowania Tory dlatego mógł Rav Hamnuna powiedzieć, że jego czas jest niezależny od czasu studiowania Tory.

W konkluzji chciałbym powtórzyć główne przesłanie w wyzej wymienionych opowieściach. Ważniejsze jest to, co B-g mówi do mnie niż to, co ja mówię do Niego. Stare przysłowie mówi, że B-g nas stworzył z dwoma uszami ale z tylko jednymi ustami, abyśmy słuchali dwa razy więcej niż mówili. To jest dobry opis tego, co nas Talmud tutaj uczy.

Pozdrowienia z Jerozolimy,

rabin Icchak Rapoport

  Czy ta wiadomość była użyteczna albo pomocna dla Ciebie? Proszę rozważyć wsparcie naszych projektów.

O nas Yitzhak Rapoport

Yitzhak Rapoport
Rabbi Yitzchak Rapoport is a native of Stockholm, Sweden. He received his rabbinical ordination in Israel in 2002 from Yeshivat Hamivtar (Efrat), as well as from HaGaon HaRav Zalman Nechemia Goldberg shlit”a. From 2002 to 2006 Rabbi Rapoport served as the rabbi of Oslo, Norway. Being of Polish descent he became interested in the rebirth of Jewish communities in Poland, and consequently took up the position as Rabbi of Wroclaw (Breslau) and Silesia in the fall of 2006 until 2011.

Dodaj komentarz