Aktualności
Strona główna » Cykl Roku » Odliczanie omeru

Odliczanie omeru

Rabin Oury Cherki wyjaśnia złożoność okresu ogliczania omeru – 50 dni pomiędzy świętami Pesach i Szawuot

W czasach kiedy Świątynia stała jeszcze w Jerozolimie, w drugim dniu święta Pesach oddawano ofiarę Omeru. Pierwsze snopy świeżo zebranego jęczmienia składano jako ofiarę Mincha dla Boga Izraela i od tego dnia odliczano 50 dni zwane ‘sfirat ha-omer’ (odliczanie omeru) – 50 dni od złożenia ofiary aż do święta Szawuot, podczas którego na ołtarz przynoszono chleby pszenne. Istnieje więc swego rodzaju przejście od ofiary jęczmiennej do pszennej.

Jęczmień był pokarmem zwierząt, pszenica zaś – ludzi. Exodus z Egiptu wyzwolił nas z sytuacji zezwierzęconych niewolników, przywracając nas z powrotem ludzkości. 50 dni trwał okres od zrzucenia kajdan zdegradowanej kultury Egiptu, aż do wysłuchania Słowa Bożego na Górze Synaj. 50 dni od jęczmienia do pszenicy. Ale to także 50 dni od wolności do wolności. Na początku mamy do czynienia z wolnością polegającą na braku zniewolenia. Nie jesteśmy, ani to niewolnikami faraona, ani też niewolnikami sił przyrody. Istnieje przecież  niezależna wolność wewnętrzna, która ujawnia się wtedy, gdy człowiek nabiera umiejętności wsłuchiwania się w słowa Boga i przestrzegania przykazań tego, który rzekł i stał się świat.

To jest transformacja – można by powiedzieć – z wąsko pojętej wolności polegającej na rozumieniu słowa ‘wolność’ jako wyzwolenia się od czegoś, do wolności prawdziwej, która jest umiejętnością słuchania samego siebie, byciem wiernym własnej duszy. I to właśnie dzieje się z nami w święto Szawuot. Można powiedzieć, że odliczanie omeru to rodzaj powrotu do zdrowia. Okres rehabilitacji to piękny czas, kiedy to człowieka ogarnia radość, to czas, w którym człowiek nabiera jej coraz więcej. Pojawia się nadzieja w sercu.

Jest to jednak też i okres wyjątkowo niebezpieczny. Chociaż człowiek nie jest już chory i nie leży więcej w łóżku, nie osiągnął on jednak szczytu swoich fizycznych możliwości i w każdej chwili może mu się przytrafić upadek. Potrzebuje on więc nieustannej opieki. Tak samo było z ludem Izraela – doświadczył on w tymże okresie kilku katastrof. Wojna z Amalekiem była pierwszym takim wydarzeniem tuż przed otrzymaniem Tory, w okresie odliczania omeru. Podobnie, walki o wyzwolenie, które prowadził Bar Kochwa przeciwko Rzymianom miały miejsce w czasie odliczania, a uczniowie naszego wielkiego mędrca, rabina Akiwy byli żołnierzami Bar Kochwy. Wielu z nich zginęło w walkach powstańczych, także w tym okresie. I przez to właśnie, w toku historii, okres ten z okresu radości przerodził się w czas żałoby.

W czasach współczesnych, dzięki łasce Stwórcy, do pewnego stopnia powróciła radość do okresu odliczania omeru poprzez wydarzenia, które upamiętniają Dzień Niepodległości oraz Dzień Jerozolimy – dziś święta izraelskie. Ale już w czasach wcześniejszych zaczęło się powoli przebijać światło radości w dniach odliczania omeru, światło, które wyszło ze szkoły Rabina Akiwy, który jest jedną z ofiar powstania. Jego źródłem jest wielki uczeń R. Akiwy, Rabin Szimon Bar Jochaj, który podczas powstania ukrywał się przed Rzymianami w jaskini, i który w dniu swojej śmierci wyjawił wspaniałe tajemnice Tory, które utrwalone zostały w wielkim wykładzie kabały, jakim jest księga Zohar. Kabała jest tajemną nauką żydowską, której istnienie obchodzimy niejako w Lag BaOmer – 33 dniu odliczania, dwa tygodnie przed świętem Szawuot. Objawia się wtedy Tora ukryta, która pomagała nam przetrwać w czasach wygnania i stawiać czoła przeciwnościom losu.

Wiedzieliśmy, że w głęboko w nas tkwi wiedza mistyczna, która w końcu rozjaśni cały świat światłem Tory. Ta Tora ukryta określana jest w piśmiennictwie mianem ‘Ec Chaim’ (drzewo życia), aby odróżnić je od drzewa wiedzy. Wszyscy znamy historię Adama i Ewy, którzy spożyli owoc z drzewa wiedzy w ogrodzie Eden. Ich grzech, według nauki mędrców kabały, nie polegał na tym, że owoc został zjedzony, ale na tym, że nie spożyli oni przed owocem z drzewa wiedzy, owocu z drzewa życia. Innymi słowy, wiedza to rzecz istotna, rozwija ona człowieka, ale jeśli wiedza zajmuje miejsce życia, innymi słowy –  miejsce wewnętrznego źródła życia wewnątrz człowieka, może ona – broń Boże – doprowadzić człowieka do jego śmierci.

Dlatego też podkreślamy w okresie odliczania, że w skomplikowanych dziejach historii, jakie przechodzimy jest wąski promień światła, który podświetla od wewnątrz mistyczne aspekty Drzewa Życia. I tak widzimy, że czas odliczania Omeru to okres niezwykle złożony. Proszę zwrócić uwagę, że znajdują się w nim takie odwołania do wielkich klęsk, jak Dzień Pamięci Holokaustu, jednej z naszych największych tragedii w historii, opłakiwanie uczniów R. Akiwy, upadek Bar Kochwy i inne wydarzenia, które dotknęły nas w średniowieczu, jak pogromy i wyprawy krzyżowe. Wiele tego typu nieszczęść miało miejsce właśnie podczas odliczania omeru.

Ale też z drugiej strony – odczuwamy wielką radość z powodu tego, że nasz naród odzyskuje wigor i zmierza ku wolności – wolności, którą będziemy dzielić wraz ze wszystkimi ludźmi, którzy pragną wyrwać się z objęć sił przyrody aby móc słuchać słowa bożego.

Warto też zwrócić uwagę na jeszcze jedną datę, która wypada w czasie odliczania omeru – 27 dzień miesiąca żydowskiego Ijar, kiedy to – według jednej z interpretacji – Noe wyszedł z Arki i przystał na przestrzeganie 7 przykazań. Ten dzień także wypada w tymże okresie i dzięki temu możemy dzielić naszą radość wraz z całym światem.

  Czy ta wiadomość była użyteczna albo pomocna dla Ciebie? Proszę rozważyć wsparcie naszych projektów.

O nas Potomkowie Noego - centrum

Dodaj komentarz